Badanie krwi

Siedzę w przychodni, żeby zrobić badanie beta hcg, próbę ciążową.... Bezsensowne badanie, które potwierdzi brak ciąży. Wczoraj zrobiłam jeszcze jeden test sikany, też bez sensu. Przecież gdybym była w ciąży, wiedziałabym. Nie wiem po co sobie robię nadzieję. Chore to wszystko. No ale muszę mieć wynik z krwi, żeby móc spokojnie odstawić progesteron. Więc idę, ja - dzielny pacjent. A co w głowie... 🥹

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dziewczynka? ❤️

Od czego zacząć... Robaczku ❤️ dziękuję, że postanowiłeś ze mną zostać. To już 12. tydzień. No i ppwinn napisać "postanowiłaś" bo pan doktor na wizycie zasugerował, że jesteś dziewczynką. Ale ja to wiedziałam już w dniu transferu, więc w ogóle mnie nie zaskoczył 🙂 Na ten moment nie ma to dla mnie znaczenia, ważne że jesteś mimo przeciwności losu. Trochę nerwów się ostatnio przez Ciebie najadłam, łobuzie 🙃 Od dwóch tygodni mam plamienia, jak to zobaczyłam pierwszy raz to okropnie spanikowałam... Od razu na izbę, bardzo się bałam, że to już koniec, że serduszko przestało bić... Ale wszystko było bardzo dobrze, Robaczek rozwijał się książkowo co do dnia. Dwa dni przerwy i znowu plamienie, tym razem sama siebie starałam się uspokajać ale to było trudne. Zwłaszcza, że dwa razy plamienie się nasiliło i pojawiła się krew... Bardzo się bałam ale postanowiłam dzielnie wytrwać do wizyty u lekarza. Byliśmy przedwczoraj. Nadal wszystko dobrze, Robal miał już 5,6 cm i wyprzedzał wiek ci...
Czytaj więcej

TEN sen

Przyszła pora, żeby to opisać. Od śmierci Rafałka wielokrotnie śniły mi się dzieci, nieraz już opisywałam te sny. Jednak zawsze były to obce dzieci. Moim marzeniem było, aby kiedyś przyśnił mi się mój Synuś. I stało się. Przyśnił mi się w sobotę. Jednak nie o taki sen mi chodziło... Wszystko trwało chwilę i działo się w pracy, na korytarzu. Dlaczego tam? Bo właśnie w tym miejscu, siedząc na tych schodach dowiedziałam się, że nasze dziecko to chłopiec. Tak interpretuję miejsce "akcji". W tym śnie siedziałam na schodach z Rafałkiem na rękach. Trzymałam Go w ramionach, przytulałam, całowałam i głaskałam po buzi a On... nie żył. Wyglądał na roczek, pewnie z racji zbliżających się przewidywanych urodzin. Najdziwniejsze w tym śnie było to, że nie był to koszmar, ja nie płakałam, nie rozpaczałam że On nie żyje. Był jak szmaciana lalka, kiedy Go tak podnosiłam i patrzyłam na Niego, miał zamknięte oczka, śliczną buzię i ciemne włoski. A ja go tuliłam i mówiłam coś w stylu "nie sz...
Czytaj więcej

Sinusoida

Dziwny to był weekend. Piątek bardzo trudny, sobota bardziej neutralna, niedziela całkiem fajna. Jak to mówimy w pracy, bilans musi wyjść na zero... Czy wychodzi, nie wiem.  W piątek była u mnie przyjaciółka. Siedziała do 1.30, czas tak szybko płynął... Trochę udało mi się otworzyć, oczywiście płakałam. Opowiedziałam jak się teraz czuję, jaki miałam okropny tydzień, jak nie mogę myśleć o dniu matki. Czego się boję, czego pragnę, czego żałuję... Ona też mi wiele rzeczy opowiedziała, różnych. Wesołych też, więc momentami miałyśmy ubaw po pachy, np. przy anegdotach z naszych ślubów. Bardzo mi pomogła, nie wyobrażam sobie jak przeżyłabym ten piątkowy wieczór samotnie. Boję się o tym myśleć. Zdecydowanie potrzebowałam towarzystwa, żeby ktoś po prostu przy mnie posiedział...  W sobotę rano jakoś tak było jeszcze ciężko, byłam zmęczona bo spałam tylko 4h. Potem zadzwoniła mama ze swoimi opowieściami, więc humor mi się poprawił. Przede wszystkim ucieszyłam się, bo mi powiedziała że je...
Czytaj więcej